الان که دارم این نقد(؟) رو می نویسم که بهتره اسمش رو بذارم یه نظر تازه فیلم کتاب خوان رو دیدم فیلمی که خانم کیت وینسلت براش اسکار بهترین بازیگر رو بگیره راستش رو بگم بیست دقیقه اول فیلم منو واقعا غافلگیر کرد اون طرز نشان دادن روابط بین یک نوجوان و یه زن چیزی نیست که در هر فیلمی بشه دید اما بعد فیلم با تمرکز به زندگی پسر جوون ادامه پیدا میکنه که گویا از این که زنه اون رو ترک کرده ناراحته و بخاطر عشقی که فقط بخاطر غریزه جنسی بوجود امده ناراحت بود....مدام سیگار تو دست بازیگر فیلم بود اما فیلم در نیمه و در سکانسهایه دادگاه به اوج خودش میرسه جایی که باید پسر تصمیم بگیره که با بیان مطلبی که باعث ازادی زن میشد یک اقدام زیبا انجام می داد توجه کنید به سکانس صحبت با استادش در مورد این که بگه یا نه استاد یکی از جملات زیبا فیلم رو میگه :اگه افرادی مثل تو از اتفاقاتی که برای من افتاده درس نگیرن چه فایده ای داره" اما پسر این کاری میکنه که توضیحی براش پیدا نمیکنید و در بعد از صدور حکم مثل یک ادم ضعیف فقط گریه میکنه این ضعف تا 30 سال بعد باز هم در این شخص باقی می مونه... واقعا چرا داستانهای برای ساخت انتخاب میشن که شخصیتهای اصلی اینقدر ضعیف هستن؟ این اتفاق در بسیاری از فیلمها برای هنرپیشه های مرد می افته .
اما نقش هنا اشمیتز با بازی کیت وینسلت یک استحکام باور نکردنی داره با بازی خارق العاده (بنظرم تنها کلمه ای که می تونه توصیف کنه)کیت در کل فیلم و دادگاه به فیلم طراوت میده.چند سال قبل چارلیز ترون برای هیولا اسکار نقش اول رو گرفت اونجا هم با زنی رو برو بودیم که با این که روسپی بود اما محکم بود... از این نمونه ها زیاد هست اما همیشه این سوال واسم می مونه که چرا این قدر ضعیف هستن برخی از شخصیتها.
دیدن فیلم رو به همه توصیه میکنم فیلم در دوران بعد از جنگ جهانی دوم میگذره و با داستانه یهودیها سرو کله میزنه